قوله : بشرائط خاصّة : كلمه [ بشرائط ] جار و مجرور بوده ، متعلّق است به انعتاق . قوله : سرى العتق فيه : ضمير در [ فيه ] بمملوك راجعست . قوله : و ان لم يملك سواه : ضمير در [ لم يملك ] به معتق و در [ سواه ] به مملوك راجعست . قوله : اعتق فيه : ضيمر فاعلى در [ اعتق ] بمولى و ضمير مجرورى در [ فيه ] به مرض راجعست . قوله : و لم يخرج المملوك من الثّلث : مثلا از ثلث مال بيشتر باشد . قوله : فلا يعتق حينئذ اجمع : ضمير نائب فاعلى در [ لا يعتق ] به مملوك راجع بوده و مقصود از [ حينئذ ] حين لم يخرج من الثّلث مىباشد قوله : ان اجازه : يعنى وارث تمام را اجازه دهد . قوله : هذا هو المشهور : مشاراليه [ هذا ] جواز سرايت در عتق مىباشد . قوله : و مستنده من الاخبار ضعيف : ضمير در [ مستنده ] به هذا راجعست . مؤلف گويد از جمله اين اخبار دو خبر ذيل مىباشد : الف : محمّد بن الحسن باسنادش از محمّد بن علىّ بن محبوب ، از محمّد بن الحسين ، از محمّد بن يحيى الخزّاز ، از غياث بن ابراهيم الرّازى [ الدّارى خ ل ] از جعفر ، از پدرش عليهما السّلام : انّ رجلا اعتق بعض غلامه ؟ فقال علىّ عليه السّلام : هو حرّ كلّه ، ليس للّه شريك . ( وسائل ج 16 ص 63 )